Adaptacje i nowe funkcje użytkowe budynków: jak tradycyjne i współczesne budynki zachowują współczynniki termiczne w warunkach rzeczywistych?

Judit Lopez-Besora, Helena Coch, Antonio Isalgue

doi:10.37190/arc260206

Streszczenie

W przypadku zachowania odporności na zmiany klimatu w środowisku zurbanizowanym istotnym elementem jest znacząco zwiększający się udział obiektów poddawanych adaptacjom i zmianom sposobów użytkowania w celu osiągnięcia współczesnych wymagań i standardów. Budynki tradycyjne mają odpowiednie znaczenie strategiczne i charakter, jednakże często nie odpowiadają współczesnym wymaganiom, chociaż ich nieodłączne cechy mogą przyczynić się do przedłużenia ich okresu funkcjonowania. W przedstawionym badaniu zajęto się szczególnymi różnicami pomiędzy tradycyjnymi i współczesnymi rozwiązaniami konstrukcyjno-architektonicznymi związanymi z termiką obiektu w bieżących, realnych warunkach. Ciągłość badań temperatur została zebrana w ciągu trzech lat w dwóch wnętrzach budynków – jednego zbudowanego w tradycyjny sposób, a drugiego zgodnie ze współczesnymi technikami budowlanymi – zarówno w okresach użytkowania, jak i braku tegoż i obejmowała badania temperatur powietrza, promieniowania etc. Otrzymane rezultaty świadczą o tym, że różnice wynikające z systemów konstrukcyjnych są relatywnie małe, z użytkowaniem jako dominującym czynnikiem, z niemal ujednoliconym zachowaniem termicznym obu obiektów. Potwierdza to, że w klimacie śródziemnomorskim obiekty tradycyjnej architektury mogą osiągnąć wydajność cieplną porównywalną z wydajnością współczesnych konstrukcji, i podkreśla ich wartość jako elementu zachowującego zrównoważenie energetyczne.

Podgląd pełnego artykułu jest możliwy wyłącznie na większych ekranach.