Paradygmaty strategii gier w projektowaniu architektonicznym

Ada Kwiatkowska

doi:10.5277/arc170401

Streszczenie

Architektura XXI w. jest w stanie ciągłej erupcji idei i wzorców inspirowanych teorią informacji i napędzanych technicznym rozwojem ery digitalnej. Komputery są nie tylko narzędziem w projektowaniu architektonicznym, a ich wewnętrzne języki, kody i graficzne konwencje mają wpływ na kształtowanie form architektonicznych. Realne życie jest wspierane przez działania podejmowane w wirtualnej rzeczywistości, natomiast istniejące obiekty architektoniczne mają swoją reprezentację w wirtualnym świecie. Ta mieszanka rzeczywistych i wirtualnych wymiarów powoduje, że przestrzenna oprawa życia człowieka staje się polem gry, w którym są wykorzystywane różne strategie gier, a architekci i użytkownicy są aktywnymi graczami w przestrzeni architektonicznej. Celem pracy jest zdefiniowanie przyszłych kierunków zmian w projektowaniu architektonicznym pod wpływem rozwoju technologii informatycznych oraz implementacji różnych strategii gier umożliwiających symulację zmiennych stanów struktur przestrzennych. W artykule omówiono najważniejsze wyzwania w oparciu o analizę porównawczo-interpretacyjną współczesnych gier oraz innowacyjnych koncepcji architektury digitalnej, ukazanych w aspekcie ich zgodności pod względem użytych strategii projektowania. Na podstawie analizy wyróżniono następujące paradygmaty projektowania architektonicznego, będące odzwierciedleniem istniejących strategii gier i mające bezpośredni wpływ na kształtowanie form architektonicznych: RTS – strategie gier w czasie rzeczywistym w przestrzeni architektonicznej, DNA – kodowanie struktur przestrzennych, CTRL – kontrola przepływu materii, energii i informacji w strukturze przestrzennej, OSS – architektoniczne formy jako ekspresja otwartego oprogramowania i informacyjno-wizualnej transparentności oraz Play Create Share – interaktywna i spersonalizowana przestrzeń architektoniczna. Te strategie będą definiować przyszły kształt interaktywnego i inteligentnego środowiska zurbanizowanego, a także będą miały wpływ na przyszłe oczekiwania użytkowników odnośnie do atrakcyjności i interaktywności oprawy przestrzennej życia człowieka.

Podgląd pełnego artykułu jest możliwy wyłącznie na większych ekranach.

Pełny artykuł

2017

4(52)

DOI: 10.5277/arc170401

Ada Kwiatkowska*

Paradygmaty strategii gier w projektowaniu architektonicznym

Paradigms of the games’ strategy in architectural design

Wprowadzenie

Rzeczywistość wirtualna umożliwia prowadzenie eks

pe rymentów z formami architektonicznymi, pozwala na

poznawanie ich złożoności strukturalnej dzięki możli

wości sterowania poszczególnymi jej elementami na

od rębnych poziomach zapisu, a także poszerza wiedzę

o samym procesie twórczym kreowania form przez wgląd

do wnętrza struktury. Wirtualna przestrzeń jest dla archi

tekta swoistym laboratorium, w którym może sprawdzać

różne stany materii oraz wnikać w strukturę przestrzen

ną dowolnych form. Pozwala ona również na świadome

posługiwanie się algorytmami w kreacji i transformacji

struktur przestrzennych oraz na transfer doświadczeń

z przestrzeni wirtualnej do realnej.

Koncepcja przestrzeni, aż do początku XX w., bazowa

ła na trójwymiarowym modelu opisanym przez wymiar

długości, szerokości i wysokości. Model ten był podstawą

w deniowaniu fundamentalnych zasad teorii architektury;

teorii mającej swoje źródła w dziele Witruwiusza De ar-

chitecture libri decem (por. [1]). Zasady kreacji formy ar

chitektonicznej dotyczyły przede wszystkim wzajemnych

relacji między człowiekiem, formą architektoniczną a jej

kontekstem w trójwymiarowej przestrzeni oraz deniowały

podstawowe wzorce kompozycji architektonicznej, a tak

że kryteria estetycznego wartościowania formy (por. [2]).

Na początku XX w. koncepcje dotyczące istoty czło

wieka i rzeczywistości stawały się coraz bardziej złożone,

ukazując wymiary, które do tej pory nie były dostrzegane,

Introduction

The virtual reality enables us to experiment with the

architectural forms and it allows us to study their struc

tural complexity at the same time, due to the possibility

of steering the particular elements of the structure on the

separate levels of its notation, and it extends the knowl

edge about the process of creation of forms by the view

into the structure. For the architect, the virtual space is

a kind of laboratory, in which it is possible to verify diffe 

rent states of the matter and to inltrate the spatial structure

of optional forms. It also enables us to use the al gorithms

in creation and transformation of the spatial structures,

and to transfer the experiences from virtual to real space

in a conscious way.

The idea of space was founded on the threedimen

sional model described by the length, width and height’s

dimensions untill the beginning of the 20

century. This

model was the basis in dening of the fundamental prin

ciples of architectural theory; the theory originated in the

work of Vitruvius – De architecture libri decem [1]. The

principles of the architectural form’s creation referred

rst of all to the mutual relations between man, the archi

tectural form and its context in the threedimensional

space and they dened essential patterns of the architec

tural composition esthetical criteria of the form’s evalua

tion [2].

At the beginning of the 20

century, ideas relating to

the phenomenon of man and reality, became more and

more complex, expressing the dimensions which up until

now were not perceived, and which showed new elds of

exploration for science. Change of one of the scientic

paradigms, describing the relativity of the meaning of the

* Wydział Architektury Politechniki Wrocławskiej/Faculty of Ar

chitecture, Wrocław University of Science and Technology.

4 Ada Kwiatkowska

a które przed nauką odsłoniły nowe pola eksploracji.

Zmiana jednego z paradygmatów nauki, określającego

względność znaczenia relacji człowiek a rzeczywistość

(teoria względności: rola obserwatora w percepcji cza

soprzestrzeni), a także stworzenie wielowymiarowego

modelu przestrzeni zycznej (teoria superstrun, Mteoria

– por. [3]) otworzyły nowe perspektywy w deniowaniu,

czym jest forma i struktura przestrzenna w architekturze.

Przełom XX i XXI w. przyniósł ze sobą kolejne zmiany,

które dotyczyły przede wszystkim eksploracji dopiero co

odkrytego wymiaru informacji. Przez kreowanie lub ma

nipulowanie zapisem informatycznym biologicznego kodu

genetycznego różnych gatunków, w tym ludzkim DNA

(rewolucja biotechnologiczna), oraz przez tworzenie coraz

bardziej złożonego oprogramowania dla systemów kom

puterowych (rewolucja informatyczna), cywilizacja ludz

ka weszła w epokę technologicznej osobliwości (por. [4]).

Sztuka science ction pokazuje różne wizje przyszłego

kierunku rozwoju gatunku homo sapiens oraz środowiska

jego życia. Od wizji człowieka wspomaganego przez ro

boty (np. Gwiezdne wojny, reż. George Lucas; Ja, Robot,

relation between man and reality (theory of relativity: role

of an observer in spacetime perception) and creation of

the multidimensional model of the physical space (su

perstring theory, Mtheory [3]), all of these opened new

perspectives for denition of form and spatial structure in

architecture.

Since the turn of the 20

century, there were further

changes, which related rst of all to exploration of the

only just discovered dimension of information. The hu

man civilization started the age of the technological sin-

gularity [4] by the creation or manipulation of the biologi

cal infogenetic codes of different species, including the

human DNA (biotechnological revolution) and introduc

tion of more and more complex software for the computer

systems (information revolution).

The art of science ction expresses different visions of

the future direction of homo sapiens

’

and their surround

ings’ development. From the vision of man supported by

robots (e.g. Star Wars by George Lucas, I, Robot by Alex

Proyas) to the idea of androids and cyborgs (e.g. Blade

Runner by Ridley Scott, A.I. by Steven Spielberg, Matrix

Il. 1. Uczłowieczony robot –

zrobotyzowany człowiek.

Ekspozycja w Muzeum Nauki

i Techniki w Pekinie

(fot. A. Kwiatkowska)

Fig. 1. Humanized robot –

Robotic man. Exhibition,

China Science and

Technology Museum, Beijing

(photo by A. Kwiatkowska)

Paradygmaty strategii gier w projektowaniu architektonicznym /Paradigms of the games’ strategy in architectural design 5

reż. Alex Proyas) do koncepcji androidów i cyborgów

(np. Łowca Androidów, reż. Rid ley Scott, A.I., reż. Ste

ven Spielberg, Matrix, reż. Andy i Larry Wachowscy),

czyli ewolucji od homo sapiens, jako gatunku żyjącego

w środowisku naturalnym, do robo sapiens – istniejące

go w interaktywnym biotechnologicz nym środowisku.

Podążając za tymi wizjami, można prze widywać, że ad

resatem architektury przyszłości nie będzie już człowiek,

lecz na przykład cyborg będący jego ulepszoną wersją

dzięki elektronicznym ekstensjom, które wzmacniają jego

zyczny i intelektualny potencjał, lub android – robot

o cechach człowieka, a może biocyborg (robo sapiens) –

produkt inżynierii genetycznej (por. [5], [6]).

Zrobotyzowany człowiek (il. 1) nie będzie postrzegał

przestrzeni w sposób, który jest nam znany od wieków.

Będzie uwzględniał wszystkie dostępne informacje nie

tylko dzięki wizualnej percepcji, ale także dzięki senso

rycznym i intelektualnym rozszerzeniom jego ciała, co

bę dzie pozwalało na docieranie do ukrytych wymiarów

rze czywistości, często oddziałujących niebezpośrednio

na zmysły oraz nielokalnie. Środowisko życia człowieka

by Andy & Larry Wachowski), it means the evolution of

homo sapiens, as the species living in the natural environ

ment, to robo sapiens – existing in biotechnological en

vironment. Following the visions, it is possible to predict

that the receiver of future architecture will not be man,

but it will be for instance cyborg, being the better version

of man thanks to the electronic extensions, or android

– a robot characterized by human features, or maybe –

a biocyborg (robo sapiens) – a pro duct of genetic engi

neering [5], [6].

A robotic man (Fig. 1) will not perceive space in the

manner wellknown from time of long ago. Future man

will take into consideration all available information, not

only because of the visual perception, but also due to sen

sory and intellectual extensions of his or her body, which

will let us reach the hidden dimensions of reality, often re

acting notdirectly and notlocally to the senses. The liv

ing surroundings of man of the future will represent rather

virtual than real space. This means that the rules and pat

terns of shaping of the environment will have to change.

Spatial structures will be replete with information, in

Il. 2. Iluminacja struktury

przestrzennej sterowana

przez program komputerowy.

Ekspozycja w Muzeum Nauki

i Techniki w Pekinie

(fot. A. Kwiatkowska)

Fig. 2. Illumination of the spatial

structure steered by the computer

program. Exhibition, China

Science and Technology

Museum, Beijing

(photo by A. Kwiatkowska)

6 Ada Kwiatkowska

przyszłości będzie bardziej przypominać przestrzeń wir

tualną niż realną. To oznacza, że będą musiały się zmie

nić również zasady i wzorce kształtowania środowiska.

Struktury przestrzenne będą w większym stopniu nasy

cone informacją, niż ma to miejsce obecnie, a sposób ich

projektowania będzie analogiczny do strategii projektowa

nia gier komputerowych i symulacji wirtualnych światów

(por. [7]) (il. 2), w których zawsze za strukturami kryją

się określone kody informacyjne, protokoły, ścieżki czy

linie dostępu.

Język architektoniczny

wielowymiarowej przestrzeni ery informacji

Sformułowana na początku XX w. koncepcja cztero

wymiarowej przestrzeni (tzw. czasoprzestrzeni) stała się

inspiracją dla działań naukowców i współczesnych arty

stów. Choć w przypadku architektury wymiar czasu, do

momentu upowszechnienia technologii digitalnych, nie

mógł znaleźć swojej właściwej reprezentacji w modelach

przestrzennych. Dopiero techniki symulacji komputero

wej umożliwiły ukazywanie przestrzeni w jej czasowym

wymiarze. Ale wciąż większość obiektów architekto

nicznych jest przedstawiana w trójwymiarowym systemie

współrzędnych, podczas gdy czas pozostaje zmienną nie

zależną w prezentacji struktury przestrzennej. Dwudzie

ste stulecie przyniosło ze sobą odkrycie nie tylko czaso

przestrzeni, ale i następnych wymiarów rzeczywistości,

takich jak energia i informacja. Wymiary te znalazły swoje

pełniejsze odzwierciedlenie dopiero w architekturze po

czątku XXI w. Krótką historię wpływu odkrycia nowych

wymiarów przestrzeni na kształtowanie formy architekto

nicznej można przedstawić następująco:

– materia – od materiałów naturalnych, przez synte

tyczne do inteligentnych,

– przestrzeń – od przestrzeni 3D do przestrzeni topolo

gicznej,

– czas – od widoku perspektywicznego (sekwencja sta

tycznych ujęć) do komputerowej symulacji ruchu w prze 

strzeni (animacje komputerowe),

– energia – od mierzenia potencjału energetycznego

struktur architektonicznych do symulacji przepływu ener

gii przez struktury,

–

informacja – od formy statycznej do formy interaktyw

nej,

wchodzącej w mediacje z użytkownikiem (por. [8]).

Architektura ery informacji, w której podstawową rolę

odgrywają technologie digitalne (hardware i software),

wymaga opracowania nowych strategii projektowania

oraz kodów reprezentacji form architektonicznych, ponie

waż trójwymiarowe rysunki nie oddają całej złożoności

struktur przestrzennych oraz nie pozwalają na ich pełną

kontrolę i optymalizację.

Przyszłe kody języka architektonicznego będą odno

sić

się do interaktywnych programów komputerowych umoż

liwiających kontrolę struktury przestrzennej przez ar chi

tekta i użytkownika w trakcie procesu projektowego (inte

raktywna partycypacja) oraz podczas eksploatacji obiektu

architektonicznego (przekształcanie przestrzeni i kontrola

pracy struktury przestrzennej w jej wszystkich wy miarach).

Zasady kompozycji, wzorce i archetypy prze strzenne będą

a more remarkable degree than in the present, and the way

of their creation will be analogous to the strategy of the

computer games’ designing and simulations of the vir

tual worlds [7] (Fig. 2), in which the specic information

codes, protocols, access paths or lines will be hidden be

hind the structures.

Architectural language of multidimensional space

of the information age

The idea of fourdimensional space (socalled space

time), created at the beginning of the 20

century, became

an inspiration for the way of activity of scientists and

contemporary artists. Though in the case of architecture,

the time dimension could not nd its own representation

in the spatial models until the appearance of digital tech

nologies. Not before the techniques of computer simu

lation made possible the expression of space in its time

dimension. However, most of the architectural objects are

still presented in the threedimensional system of coordi

nates, while time is variableindependent in expression of

the spatial structure. In the 20

century, there were also

discovered other dimensions of the reality such as energy

and information. These dimensions found their represen

tations in architecture at the beginning of the 21

century.

A short history of the inuence of new dimensions’ dis

covery on shaping of the architectural form can be de

scribed as follows:

– matter – from natural through synthetic to intelligent

materials,

– space – from 3D to topological space,

– time – from perspective view (sequence of the static

images) to computer simulation of movement in space

(computer animations),

– energy – from measurement of the energypotential

of architectural structures to simulation of the energy ow

through the structures,

– information – from the static to interactive form,

me diating with the user [8].

Architecture of the information age, in which digital

technologies (hardware and software) play a fundamental

role, calls for creation of new design strategies and codes

of the architectural forms’ representation, because three

dimensional drawings cannot express all the complexity

of the spatial structures and do not allow their full control

and optimalization.

Future codes of the architectural language will relate to

the interactive computer programs, making it possible to

control the spatial structure by the architect and the user

during the design process (interactive participation) and

during the architectural object’s utilization (transformation

of the space and control of the spatial structure’s function

ing in all its dimensions). The principles of composition,

patterns and spatial archetypes will be replaced by the sys

tems of a higher degree of organization and complexity [9].

Strategies of the simulation games introduce a new qua 

lity in the structures’ designing in topological cyberspace.

These strategies make it possible to control the

variable

states of spatial structure, connected with the cir

cula tion

of the courses of matter, energy and information and

Paradygmaty strategii gier w projektowaniu architektonicznym /Paradigms of the games’ strategy in architectural design 7

zastępowane przez systemy o wyższym stop niu

zorganizo

wania i złożoności (por. [9]).

Strategie gier symulacyjnych wprowadzają nową ja

kość w projektowanie struktur w przestrzeni topologicz

nej cyberprzestrzeni. Strategie te umożliwiają kontrolę

zmiennych stanów struktury przestrzennej związanych

z cyrkulacją strumieni materii, energii i informacji oraz

ocenę ich wpływu na kształt formy architektonicznej,

a także pozwalają na interakcje użytkownika z formą archi

tektoniczną. Współczesne oprogramowanie architektonicz

ne, a także szybki rozwój technologii związanych z kreacją

wirtualnej rzeczywistości (od Internetu do interaktyw

nych gier komputerowych) są zapowiedzią nowych me

tod projektowania architektonicznego opartych na inte

raktywnych strategiach gier, co będzie miało wpływ na

kształt przestrzeni zurbanizowanej oraz architektonicz

nej. Rzeczywistość zyczna (ground reality – GR) będzie

się przenikać z rzeczywistością wirtualną (virtual reality

– VR) w jej wszystkich wymiarach (por. [10], [11]).

Strategie gier jako symulacja rzeczywistości

Współczesne gry komputerowe wpływają na oczeki

wania użytkowników w stosunku do oprawy przestrzen

nej ich życia, zwłaszcza w zakresie dotyczącym zarów

no wyglądu i estetycznej atrakcyjności przestrzeni, jak

i stopnia jej interaktywności. Niektóre z doświadczanych

obecnie zachowań w wirtualnej przestrzeni gier będą

transferowane do przestrzeni rzeczywistej w sposób

świadomy lub podświadomy, gdyż nawyki nabyte w wir

tualnej przestrzeni wpiszą się do repertuaru zachowań

człowieka. Przestrzeń, w której żyjemy, kształtuje nasze

potrzeby i zachowania. Można z dużą dozą prawdopodo

bieństwa założyć, że zasada ta będzie również dotyczyć

wpływu wirtualnej przestrzeni – i czasu w niej spędzone

go – na przyszłe oczekiwania użytkowników odnośnie do

jakości aranżacji przestrzeni realnej.

Koncepcja wirtualnej przestrzeni kreowana w grach

kom puterowych lub udostępniana w sieci Internetu jako

wirtualna symulacja realnego świata, na przykład w ta

kich przedsięwzięciach jak Home rmy Sony Playstation

Network czy Second Life rmy Linden Research Inc. (por.

[12]), staje się wyzwaniem dla architektury. Duża popular

ność tego typu aktywności wśród użytkowników jest zapo

wiedzią upowszechnienia się wzorca zachowań nastawio

nych na nieograniczony dostęp do informacji w każdym

miejscu, w którym znajduje się użytkownik, bez względu

na fakt, czy jest on w danym czasie w przestrzeni realnej

czy wirtualnej. Zarazem, choć trudno ocenić, czy trend ten

będzie się upowszechniał, mamy do czynienia z przenosze

niem pewnych rodzajów aktywności z jednej przestrzeni

do drugiej oraz ich współistnieniem w tym samym czasie.

Oprawa przestrzenna życia człowieka zaczyna być postrze

gana jako przestrzeń zabawy, i to nie w metaforycznym

znaczeniu, tylko w realnym. Na przykład turnieje w grach

wyścigowych, takich jak Midnight Club Los Angeles czy

Gran Turismo, są inspiracją do nielegalnych noc nych

wyścigów samochodowych na ulicach metropolii; gry

przygodowe (np. Broken Sword: The Shadow of the Tem-

plars) zachęcają pewne grupy społeczne do poszukiwania

evaluation of their inuence on the shape of the architec

tural form and also allow interactions of the user with the

architectural form. The contemporary architectural soft

ware and the rapid development of technologies connect

ed with the creation of virtual reality (from the Internet to

interactive computer games), announce new methods of

the architectural design, based on interactive game strate

gies, which will have an impact on urban and architec

tural space. The physical space (ground reality – GR) will

intermix with virtual reality (virtual reality – VR) in all its

dimensions [10], [11].

Game strategies as simulation of the reality

The present computer games have an inuence on us

ers’ expectations according to the spatial setting of their

life, particularly in the aspects of the aesthetical attrac

tiveness of space and degree of the space interactivity.

Some of the existing practices, appearing in virtual space

of games, will be transferred into reality, in a conscious or

subconscious way, and the acquired habits in the virtual

space will be added to the repertoire of human activities.

Space, that we live in, modies our needs and behaviors.

One can assume, with high probability, that this rule will

also refer to the inuence of virtual space, and time spent

in it, on future users’ expectations relating to the quality

of arrangement of the real space.

The concept of virtual space, created in computer

games or made available on such platforms as Home by

Sony Playstation Network and Second Life by Linden Re

search Inc. [12] becomes a challenge for the architecture.

These concepts and types of activities are very popular

among the users; they announce spreading of the man

ners directed to unlimited access to information in every

place, in which the user occurs, regardless of being in real

or virtual space. At the same time, though it is difcult

to foresee, whether this trend will become general, there

are symptoms of transferring of the certain activities from

one space to the another and their parallel coexistence

as well. The spatial settings of man’s life is becoming

a place of playing, not in the metaphoric meaning, but in

real one. For instance – the tournaments in racing games,

e.g. Midnight Club Los Angeles or Gran Turismo, are

the inspirations to illegal night cars’ racing on the streets

of different metropolises; adventure games (e.g. Broken

Sword: The Shadow of the Templars) encourage some so

cial groups to seek and solve real problems; strategic and

episodic games (e.g. SimCity, Tomb Raider) show how to

explore the real space; MMO (massive multiplayer online

– e.g. EverQuest) – online games, based on cooperation

and competition of gamers in virtual space, are often the

origins of creation of the hobby or tournamentgroups in

the real world [13].

The virtual reality will more and more affect the theory

of architecture and the algorithms of programming, and

game strategies as well, will become a part of the archi

tectural language. The architectural object, existing in the

real space, will have its representation in the virtual space

as the best place to control the parameters of the complex

architectural structure in matter, spacetime, energy and

8 Ada Kwiatkowska

i rozwiązywania rzeczywistych problemów; gry strate

giczne (np. SimCity, Tomb Raider) uczą, jak eksplorować

przestrzeń rzeczywistą; MMO (massive multiplayer online,

np. EverQuest) – sieciowe gry wieloosobowe bazujące na

współdziałaniu i rywalizacji graczy w wirtualnym świecie

są często przyczynkiem do powstania grup hobbistycz

nych i turniejowych w świecie rzeczywistym (por. [13]).

Rzeczywistość wirtualna będzie w coraz większym

stop niu wpływać na teorię architektury, zaś algorytmy

pro gramowania i strategie gier staną się częścią języka

architektury. Obiekt architektoniczny istniejący w realnej

przestrzeni będzie miał swoją reprezentację w przestrzeni

wirtualnej, w której najlepiej można kontrolować wszyst

kie parametry złożonej struktury obiektu architektoniczne

go w wymiarze materialnym, czasoprzestrzennym, ener ge

tycznym i informacyjnym, tak jak ma to miejsce w świecie

gier. Architektura digitalna zaczyna testować różne para

dygmaty i strategie gier w wirtualnej przestrzeni architek

tonicznej, takie jak:

– RTS – strategie gier w czasie rzeczywistym w prze

strzeni architektonicznej,

– DNA – kodowanie struktur przestrzennych,

– CTRL – kontrola przepływu materii, energii i infor

macji w strukturach przestrzennych,

– OSS – architektoniczne formy jako ekspresja otwar

tego oprogramowania i informacyjnowizualnej transpa

rentności,

– Play Create Share – interaktywna i spersonalizowa

na przestrzeń architektoniczna.

RTS – strategie gier w czasie rzeczywistym

w przestrzeni architektonicznej

Źródła strategii gier w czasie rzeczywistym (tzw. RTS

– real time strategy) leżą w rozwoju komputerowych gier

wojennych (np. Command and Conquer, Homeworld – por.

[

13], [14]), których koncepcja polega na ulokowaniu gra

czy na różnych typach map (planów od 2D do 3D, w wi

doku izometrycznym lub perspektywicznym), dając im

pełną kontrolę nad wszystkimi przedmiotami w wirtualnej

przestrzeni gry. Gracze dostają dodatkowe narzędzia kon

troli otoczenia w postaci kamer i radarów oraz dostęp do

wnętrznych komend sterujących ruchem w grze. Gracze

mogą budować i burzyć obiekty, a także przemodelować

przestrzenną strukturę stosownie do własnej strategii.

Koncepcja form interaktywnych w architekturze digi

talnej oparta jest na podobnych strategiach czasu rzeczy

wistego, które pozwalają użytkownikom komunikować

się i wchodzić w interakcje z obiektami architektonicz

nymi na różnych poziomach ich strukturalnej złożoności

oraz umożliwiają przemodelowanie układu przestrzen

nego przez dostęp do komend programu sterującego.

Użyt kownicy mogą komunikować się z programami we

wnętrznymi systemów architektonicznourbanistycznych

od poziomu sterującego wyglądem lub innymi parame

trami

wnętrz architektonicznych (il. 3, 4), przez poziom

dotyczący modykowania zewnętrznej powłoki budynku,

aż do poziomu przekształcania struktur miejskich. Czynni

kiem sprawczym jest wydanie dyspozycji zmian lub prze

mieszczania się konkretnym jednostkom układu w czasie

information dimensions, similar to the game world. Digi

tal architecture begins to examine different paradigms and

game strategies in virtual architectural space, as follows:

– RTS – realtime game strategies in the architectural

space,

– DNA – coding of the spatial structure,

– CTRL – control of the matter, energy and informa

tion ow in the spatial structures,

– OSS – architectural form as expression of the open

source software and infovisual transparency,

– Play Create Share – interactive and personalized ar

chitectural space.

RTS – real-time game strategies

in the architectural space

Sources of the realtime game strategies (RTS) are in

development of the computer war games (e.g. Command

and Conquer, Homeworld, [13], [14]), the concepts of

which are based on placing of the gamers on different

types of maps (from 2D to 3D plans; in isometric or per

spective point of view) giving them the full control over

all objects in virtual space of the game. Players get such

additional tools of control as cameras and radars, and ac

cess to the inner commands, steering their movements.

They can build and destroy the objects, and modify the

spatial structure according to their own game strategy.

The idea of interactive forms of digital architecture is

founded on similar realtime strategies which allow the

users to communicate and enter the interactions with ar

chitectural objects on different levels of their structural

complexity, and they make possible to transform the spa

tial system by the access to commands of the steering

program. Users can negotiate with internal programs of

urbanarchitectural systems – from the level of steering

of the surfaces or parameters of the architectural interi

ors (Fig. 3, 4), through modifying of the external shapes

of the building, to transformation of the city structures.

Disposition of the changes, or displacement of the spe

cic parts of the system in realtime, is a causative fac

tor (e.g. 3DCity: Multiplying Urban Capacities by arch.

MVRDV, Media Galaxy by arch. MVRDV [15]).

DNA – coding of the spatial structure

In the strategic games, based on creation and explora

tion of the spatial system in realtime (e.g. SimCity [16]),

players get the tools for designing of the virtual world

in the scale of city or region. These tools are similar to

certain functions of the architectural computer programs,

connected with land transformation (socalled morphing,

terraforming) or building of the spatial structures by us

ing of the basic forms from the menu of abstract gures

(socalled primitive solids) in the topological space of

the game eld. Spatial composition, created in this way,

can then be programmed, according to the chosen algo

rithm of transformation by the player, and controlled dur

ing the whole process of creation as well, for instance:

growth of the structures in time, closed matter and energy

circulation in the structures, coming into existence of the

Paradygmaty strategii gier w projektowaniu architektonicznym /Paradigms of the games’ strategy in architectural design 9

rzeczywistym (np. 3DCity: Multiplying Urban Capacities,

arch. MVRDV; Media Galaxy, arch. MVRDV – por. [15]).

DNA – kodowanie struktur przestrzennych

W grach strategicznych opierających się na kreowaniu

i eksploracji systemu przestrzennego w czasie rzeczywi

stym (np. SimCity – por. [16]) gracze otrzymują narzę

dzia do tworzenia wirtualnego świata w skali miasta lub

regionu. Narzędzia te są podobne do niektórych funkcji

programów architektonicznych związanych z przekształ

caniem terenu (tzw. morphing, terraforming) lub budowa

niem struktur przestrzennych z użyciem brył podstawo

wych z palety gur (tzw. primitive solids) w przestrzeni

topologicznej pola gry. Kreowana w ten sposób kompo

zycja przestrzenna może być następnie programowana

zgodnie

z założonym przez gracza algorytmem przekształ

ceń, a tym samym kontrolowana w trakcie całego procesu

two

rzenia, np. wzrost struktur w czasie, zamknięty obieg

materii i energii w strukturach, zaistnienie zdarzeń przy

padkowych i ich kolizja z istniejącymi strukturami.

W efekcie, w grach strategicznych wirtualny świat jest

realizacją koncepcji kodowanego krajobrazu, który podob

nie jak naturalne systemy w przyrodzie może się roz wijać

dzięki zdeniowaniu jego początkowego kodu (tzw. na

sienie – odpowiednik kodu genetycznego DNA żywych

organizmów) i algorytmu przekształceń, określa jącego

kierunki rozwoju i ewolucji systemów. Większość struk

tur przestrzennych w wirtualnym świecie gier rozwija

się na prostych zasadach przypadkowej kompilacji brył,

w których dużą rolę odgrywa zasada łącząca wielkość

struktury z ilością posiadanych zasobów (np. Popu lous,

The Sims – por. [13]). Inaczej mówiąc, gracze są na 

gradzani, jeżeli wzmacniają ekonomiczną efektywność

prze strzennych struktur podczas gry. Tym samym zwy

cięzcami zostają ci, którzy dokonują prokonsumpcyjnych

wyborów oraz wspomagają technologiczny postęp. Gry

strategiczne pro mują konsumpcjonizm i modernizację

casual events and their conicts with the structures. In

effect, the virtual world of the strategic games expresses

a concept of coded landscape, which can develop, simi

larly to natural systems, due to dening of its initial code

(socalled seed – representation of DNA genetic code of

living organisms) and algorithm of transformation, de

scribing the directions of systems’ growth and evolution.

Most of the spatial structures of the virtual game world

develop based on simple principles of random compila

tion of solid gures, in which an important role plays the

rule which denes the close relationship between the size

of the structure and the quantity of possessed resources

(e.g. Po pulous, The Sims [13]). In other words, the play

ers are re warded if they strengthen the economic effec

tiveness of the spatial structures during the game. The

winners are those who make proconsumer choices and

support technological progress. Strategic games promote

consumption and modernization as afrmative values,

contributing to the success of the player, and representing

the world of technoculture [17].

Metamorphic and generative forms of digital archi

tecture come from a similar origin, this means, they are

generated by a code – fundamental infonotation dening

the seed structure – being the germ of the form, and by

an algorithm of transformation – determining the possi

ble states of structural development. Metamorphic forms

are characterized, rst of all, by the alterations of their

structure although keeping the topological cohesion at the

same time (e.g. Saltwater Pavilion by arch. Kas Ooster huis

[18], [19]). While generative forms are based on specic

mutations of codes and form algorithms; they are a set of

autonomous structures, coming from the common DNA

code, but evolving in an individual way (e.g. DataDriven

Forms by arch. Marcos Novak [19]). The new genera

tion of digital architectural forms requires bionic mate

rials and nanotechnologies, steering of the processes of

transformation and structural growth, to materialize in the

physical world.

Il. 3. Generowanie świetlnych pikseli przez ruchy człowieka.

Ekspozycja w Muzeum Sztuki w Pekinie (fot. A. Kwiatkowska)

Fig. 3. Generating of the lightpixels by man’s motion.

Exhibition, The National Art Museum of China, Beijing

(photo by A. Kwiatkowska)

Il. 4. Generowanie dźwięków w przestrzeni przez ruchy człowieka.

Ekspozycja w Casa da Música w Porto (fot. A. Kwiatkowska)

Fig. 4. Generating of sounds by man’s motion.

Exhibition, Casa da Música, Porto

(photo by A. Kwiatkowska)

10 Ada Kwiatkowska

jako wartości pozytywne, przyczyniające się do sukcesu

gracza, a reprezentujące świat technokultury (por. [17]).

Formy metamorczne i generatywne w architekturze

digitalnej mają podobną genezę, czyli powstają w oparciu

o kod – zapis podstawowy deniujący strukturę nasienia –

zaczynu formy, oraz algorytm przekształceń – determinują

cy możliwe stany rozwoju struktury. Metamorczne formy

charakteryzują się przede wszystkim zmianami zachodzą

cymi w ich wewnętrznej strukturze przy zachowaniu to

pologicznej spójności (np. Saltwater Pavilion, arch. Kas

Oosterhuis – por. [18], [19]), podczas gdy formy genera

tywne są swoistymi mutacjami kodów i algorytmów form;

tym samym są zbiorem niezależnych struktur mających

wspólny początek w zapisie DNA, lecz podlegających in

dywidualnym przemianom ewolucyjnym (np. DataDriven

Forms, arch. Marcos Novak – por. [19]). Nowa generacja

form architektury digitalnej, aby móc zmaterializować się

w świecie zycznym, wymaga zastosowania materiałów

bionicznych oraz nanotechnologii do sterowania procesa

mi transformacji i wzrostu struktur przestrzennych.

CTRL – kontrola przepływu materii, energii

i informacji w strukturach przestrzennych

W grach przygodowych, szczególnie o tematyce sensa

cyjnej (np. Tom Clancy’s Splinter Cell: Chaos Theory; por.

[20]), główni bohaterowie są wspierani przez inteligentne

technologie działające w inteligentnym środowisku. Tech

nologie te umożliwiają pełną kontrolę otoczenia zarówno

pod względem możliwości wnikania w wewnętrzną struk

turę systemu, jak i pełnego dostępu do informacji dotyczą

cych osób i zdarzeń, a także otrzymywania ostrzeżeń o wy

stępujących zagrożeniach w otoczeniu. W swych misjach

bohaterowie gier przygodowych są oprzyrządowani w róż

nego typu gadżety hightechu, bę dące często ekstensjami

zmysłów człowieka lub sensorami wbudowanymi w ciało

(cyborg). Do przyrządów tych należą między innymi nano

komputery, noktowizory, kamery, detektory hałasu, skane

ry i różnego typu czujniki pozwalające na wszechstronną

recepcję przestrzeni, w której przebywa bohater gry.

W architekturze digitalnej jest wiele przykładów ta

kich rozwiązań, w których wykorzystuje się ten rodzaj

oprzyrządowania jako ważnego składnika inteligentnych

budynków. Głównym celem wzmacniania sztucznej inte

ligencji struktur przestrzennych jest uzyskanie ich samo

sterowności oraz optymalizacja ich pracy (utrzymywanie

stanu równowagi wszystkich podsystemów, np. JTC I: Ju

rong Industrial Town Strategic Planning, arch. A. Tan Hee

Hung, RAD – por. [21]); odzyskiwanie energii ze źródeł

alternatywnych (np. Intelligent House, arch. K. Sakamura

– por. [22]), a także w niektórych futurystycznych wi

zjach pojawia się dodatkowy cel, jakim jest osiągnięcie

przez struktury przestrzenne stanu samoświadomości (np.

StaC, arch. Sixteen* Makers; Pods, Biennale Exhibition,

arch. AMID – por. [23]). Współczesne eksperymental

ne formy architektury digitalnej, które ogniskują się na

wzmocnieniu sztucznej inteligencji (tzw. A.I. – Articial

Intelligence) struktur przestrzennych, są podporządko

wane kontroli przepływów strumieni energii i informacji

(il. 5, 6). Strumienie te powodują określone odkształcenia

CTRL – control of the matter, energy

and information flow in the spatial structures

In the adventure games, especially relating to the spy

stories (e.g. Tom Clancy’s Splinter Cell: Chaos Theory;

[20]) the main characters are supported by the intelligent

technologies, working in the smart environment. These

technologies make possible the total control of the sur

roundings, in the meaning of the inltration of internal

structure of the system, full access to the information

about persons and events, and getting the warning mes

sages about dangers in spatial settings. The characters of

adventure games, during their missions, acquire different

hightech gadgets, being the extensions of human senses

or the sensors builtin the human body (cyborg). Among

gadgets, one can nd such electronic devices as nano

computers, nightvision goggles, cameras, noisedetec

tors, scanners and other sensors of allaround observation

of the space, in which the character stays.

There are many examples of such solutions in digital

architecture, in which this kind of the smart technologies

are used, as the important component of the intelligent

buildings. A basic aim of strengthening of the articial in

telligence of spatial structures is to get their selfsteering

and optimisation of their capacity (keeping in the state of

balance of all the subsystems, e.g. JTC I: Jurong Indus

trial Town Strategic Planning by arch. A. Tan Hee Hung,

RAD [21]); gaining the energy from alternative sources

(e.g. Intelligent House by arch. K. Sakamura [22]); there

is also an additional aim in futuristic visions – obtain

ing the selfconsciousness by the spatial structures (e.g.

StaC by arch. Sixteen* Makers; Pods, Biennale Exhibi

tion by arch. AMID [23]). Present experimental forms of

digital architecture, concentrating on the strengthening of

the articial intelligence (A.I.) of the spatial structures,

are subordinated to control of ows of the energy and in

formation streams (Fig. 5, 6). These streams cause some

denite deformation of the spatial structures according to

the direction of their ow. The user, who has an access to

the steering program of the spatial structure can have an

inuence on the shape and optimisation of its parameters.

OSS – architectural forms as expression of

the open-source software and info-visual transparency

Some adventure games (e.g. Enter the Matrix, The Ma-

trix: Path of Neo [24]) make it possible to have an ac

cess by the player not only to information, but also – to

the source code of this information, which allows hacking

the system which means making changes in a much wider

range than was permitted by the programmer. This hack

ingsystem makes possible to reach and control the hidden

and inaccessible places in the structure, and to write one’s

own commands in it, which give a chance to the player

to have an inuence on the run of events. It is the high

est level of interactions with the surroundings. The player

discovers and explores new elds of activities, entering

into interactions with the system from one side, but from

the other – taking control of it. This requires more innova

tiveness and creativeness from the player. In this activity,

Paradygmaty strategii gier w projektowaniu architektonicznym /Paradigms of the games’ strategy in architectural design 11

the gamer is supported by different additional devices,

such as chips, scanners, memory cards, decryption codes

or spying software that permits to get inside the system.

The virtual space and digital architecture, in their own

core of essence, can be perceived as a Matrix, in regard

of the hidden source code of the 3D CAD software and

the visual – information inaccessibility of the topologi

cal space. Total control of the metamorphic transforma

tion of the spatial structures in the process of designing

is not possible now, because the architects do not have

a full access to the language of information programming

and algorithms of the computer programs. A conscious

game with architectural form will be possible only then

when the architects have a wider access to architectural

programming of codes. It is a sine qua non condition to

not be condemned only to a visual verication of possi

ble variants of transformation of form by using the com

puter programs (e.g. Haptic horizon by arch. S. Perrella

[19]). To follow the creative intention in a conscious way,

the architect has to write his own fragments of the infor

mation language code, in effect – to create the author’s

unique forms and spatial arrangements (e.g. XL Bar New

York by arch. Desgrippes Gobe Group [25]).

Play Create Share – interactive and personalized

architectural space

In the last decade, the platform game LittleBigPlanet

by Molecule [26] has been very popular, and it has intro

duced a new quality to the game strategies. The players

have received a tools of creation of their own game lev

els, getting the possibility of designing of the game eld

in a virtual 3Dspace according to their own scenario.

The game makers challenged the players to Play Create

Share; to share the created levels with the game commu

nity. As for now, there is about a million of game levels,

struktur przestrzennych stosownie do kierunku ich prze

pływu. Użytkownik, który ma dostęp do programu steru

jącego pracą struktury przestrzennej, może wpływać na

wygląd formy i optymalizację jej parametrów.

OSS – architektoniczne formy jako ekspresja

otwartego oprogramowania

i informacyjno-wizualnej transparentności

Niektóre gry przygodowe (np. Enter the Matrix, The

Matrix: Path of Neo – por. [24]) umożliwiają dostęp gracza

nie tylko do informacji, ale też do kodu źródłowego tej in

formacji, co pozwala na hakowanie systemu (tzw. hacking

system), a więc dokonywanie w nim zmian w szerszym

zakresie niż przewidział to programista. System hakowa

nia pozwala na dotarcie i skontrolowanie ukrytych oraz

niedostępnych miejsc w strukturze, a także na wpisanie

własnych komend, umożliwiając tym samym graczowi

wpływ na przebieg wydarzeń. Jest to najwyższy stopień

interakcji z otoczeniem. Gracz odkrywa i eksploruje nowe

pola aktywności, z jednej strony wchodząc w interakcje

z systemem, z drugiej zaś – przejmując nad nim kontrolę.

Wymaga to od gracza większej innowacyjności i kreatyw

ności. W tym działaniu jest on wspomagany przez różne

dodatkowe urządzenia, takie jak chipy, skanery, karty pa

mięci, kody deszyfrujące czy oprogramowanie szpiegują

ce, które pozwala dostać się do wnętrza systemu.

Przestrzeń wirtualna oraz architektura digitalna, w sa

mej swojej istocie, mogą być postrzegane jako swoisty

Matrix ze względu na ukryty kod źródłowy oprogra

mowania 3D CAD oraz na nieprzystępność wizualno

informacyjną przestrzeni topologicznej. Pełna kontrola

metamorcznych transformacji struktur przestrzennych

w procesie projektowania nie jest obecnie możliwa, gdyż

architekci nie mają pełnego dostępu do języka oprogramo

wania oraz do algorytmów programów komputerowych.

Świadoma gra z formą architektoniczną będzie możliwa

Il. 5. Struktura przestrzenna jako przepływ energii świetlnej.

Fasada medialna sterowana programem komputerowym, Bangkok

(fot. A. Kwiatkowska)

Fig. 5. Spatial structure as the lightenergy flow.

Mediafacade, Bangkok

(photo by A. Kwiatkowska)

Il. 6. Struktura przestrzenna jako przepływ energii świetlnej.

Fasada medialna sterowana programem komputerowym, Bangkok

(fot. A. Kwiatkowska)

Fig. 6. Spatial structure as the lightenergy flow.

Mediafacade, Bangkok

(photo by A. Kwiatkowska)

12 Ada Kwiatkowska

more innovative, original and individualized concepts

the greater the popularity among the other players. In

troduction of this strategy to the world of games teaches

the community of players how to be creative which will

have an inuence on the future expectations relating to

the spatial settings of their life as the space which may be

transformed according to own likings.

The concept of interactive and personalized space is

very popular in digital architecture. Many architects prop

agate the idea of participatory designing with the users,

giving them an opportunity to express the own individual

needs and likings in the design process. Space becomes

for architects a medium and contact with the users (e.g.

Les Eclaireuses: Cultural Platform by arch. M. Gautrand

[21]). Architect Kas Oosterhuis, in his project Variomatic

House [27], goes one step farther towards designing of

the personalized housing. The architectural computer

program, accessible to the architect and user at the same

time, analyses and learns the expectations and likings of

the user in the process of mutual relations of both sides.

The program is a specic platform game, during which

the real house and its user become conscious of each oth

er, space is personalized, and the user identies with the

space created by him or herself in the range of this game.

Conclusions

Virtual reality and game strategies will have a more

important inuence on shaping of the architectural forms

in the real world in the near future, both in the aestheti

cal dimension – mutual inspirations, structural – build

ing of the intelligent environment, and logistic – using of

the similar strategies of activity. Computers are not only

a tool for designing the architectural forms, their software

– internal languages, commands, codes, functions or li

braries of materials and basic forms – become a part of

the architectural reality.

As Sarah Chaplin [28] wrote, the virtual reality is sup

plementary to the real world, while cyberspace is a place

of mutual interactions between reality and ction. The

question is, whether the present relation between physical

and virtual reality will be kept in the same proportion in

the future. The consequence of imbalance, in favour of

virtual reality in our real life, would mean demateriali

zation of architecture and conversion of the architectural

language into media language, in other words passing

from the creation of forms to creation of ction.

Another important aspect of digital architecture is the

strengthening of tendency of the intelligent builtenviron

ment and intelligent spatial structures’ creation. Kas Oost

erhuis denes the architectural form as body-building

[acc. 19, p. 72], that is to say an organic and intelligent

object. The organic form means the evolving and adapt

ing itself to the changes in the environment; the intelligent

form – a structure integrated with global digital network

of communication and transformed according to the in

dividual likings of the users [18]. Integration of the spa

tial structure with the communication network, in a sig

nicant way, strengthens the importance of the games’

strategy role in architectural design.

dopiero wtedy, gdy architekci będą mieli większy dostęp

do kodów oprogramowania architektonicznego. Jest to

warunek konieczny, aby nie być skazanym tylko na wizu

alne werykowanie możliwych wariantów przekształceń

formy, używając programów komputerowych (np. Haptic

horizon, arch. S. Perrella – por. [19]). W pełni świadome

podążanie architekta za swoją intencją twórczą oznacza

pisanie własnych fragmentów kodu języka informatycz

nego, a w efekcie – tworzenie autorskich, unikatowych

form i aranżacji przestrzennych (np. XL Bar New York,

arch. Desgrippes Gobe Group – por. [25]).

Play Create Share – interaktywna i spersonalizowana

przestrzeń architektoniczna

W ostatnich latach wielką popularnością cieszy się gra

platformowa LittleBigPlanet rmy Molecule (por. [26]),

która wprowadziła nową jakość do strategii gier. Gracze

otrzymali narzędzia do kreacji własnych poziomów pole

gające na możliwości zaprojektowania pola gry w wirtual

nej przestrzeni 3D według własnego scenariusza. Twórcy

postawili przed graczami wyzwanie: baw się, twórz i dziel

się ze społecznością (Play Create Share) stworzonymi

przez siebie poziomami gry. Do tej pory powstało już

ponad milion poziomów tej gry, zaprojektowanych przez

graczy i udostępnionych w sieci. Im bardziej nowatorskie,

oryginalne i zindywidualizowane projekty, tym większą

cieszą się popularnością. Wprowadzenie tej strategii do

świata gier uczy społeczność graczy bycia kreatywnym,

co będzie miało swój wpływ na przyszłe oczekiwania wo

bec przestrzennej oprawy ich życia jako przestrzeni, którą

można przekształcać zgodnie z własnymi upodobaniami.

Koncepcja przestrzeni interaktywnej i spersonalizo

wanej jest bardzo popularna w architekturze digitalnej.

Wielu architektów propaguje ideę projektowania party

cypacyjnego, z udziałem użytkowników, dając im możli

wość wyrażania swoich indywidualnych potrzeb i upodo

bań w procesie projektowym. Przestrzeń staje się dla

architektów środkiem mediacji oraz komunikowania się

z użytkownikami (np. Les Eclaireuses: Cultural Platform,

arch. M. Gautrand – por. [21]). Architekt Kas Oosterhu

is w swoim projekcie Variomatic House (por. [27]) idzie

o krok dalej w kierunku projektowania spersonalizowa

nych domów mieszkalnych. Komputerowy program ar chi 

tektoniczny, dostępny dla architekta i użytkownika w tym

samym czasie, analizuje i uczy się oczekiwań oraz upodo

bań użytkownika w procesie wzajemnych relacji między

stronami. Program jest swoistą grą platformową, pod

czas której rzeczywisty dom i jego użytkownik stają się

świadomi siebie nawzajem, przestrzeń nabiera cech sper

sonalizowanych, zaś użytkownik identykuje się z za 

projektowaną przez siebie przestrzenią w ramach tej gry.

Wnioski

Rzeczywistość wirtualna oraz strategie gier w najbliż

szej przyszłości będą mieć coraz większy wpływ na kształ

towanie form architektonicznych w realnym świecie, za

równo w wymiarze estetycznym (wzajemne inspiracje),

strukturalnym (budowanie środowiska inteligentnego),

Paradygmaty strategii gier w projektowaniu architektonicznym /Paradigms of the games’ strategy in architectural design 13

jak i w wymiarze logistycznym (wykorzystywanie po

dobnych strategii działania). Komputery nie są tylko na

rzędziem do projektowania form architektonicznych, ich

oprogramowanie – wewnętrzne języki, komendy, kody,

funkcje czy biblioteki materiałów i form podstawowych –

stają się częścią architektonicznej rzeczywistości.

Jak napisała Sarah Chaplin (por. [28]), wirtualna rze

czywistość jest komplementarna ze światem rzeczywi

stym, zaś cyberprzestrzeń jest miejscem wzajemnych

interakcji między realnością a kcją. Pozostaje tylko py

tanie, czy obecna relacja między zyczną a wirtualną rze

czywistością będzie w przyszłości zachowana w tej samej

proporcji. Konsekwencją zachwiania się tej równowagi,

na korzyść większego udziału w naszym życiu rzeczy

wistości wirtualnej, oznaczałaby dematerializację archi

tektury i przemianę języka architektonicznego w język

mediów, czyli przejście od kreacji form do kreacji kcji.

Innym ważnym wątkiem w architekturze digitalnej

jest wzmocnienie się tendencji kreowania inteligentnego

środowiska zurbanizowanego oraz inteligentnych struktur

przestrzennych. Kas Oosterhuis deniuje współczesną

formę architektoniczną jak body-building [za: 19, s. 72],

czyli organiczny i inteligentny obiekt. Forma organiczna

oznacza strukturę przestrzenną ewoluującą i adaptującą

się do zmian zachodzących w środowisku, forma inte

ligentna – strukturę zintegrowaną z siecią globalnej cy

frowej komunikacji i przekształcającą się stosownie do

indywidualnych upodobań użytkowników (por. [18]).

Zintegrowanie struktury przestrzennej z siecią komuni

kacyjną w znaczący sposób zwiększy rolę strategii gier

w projektowaniu architektonicznym.

Powstaje coraz więcej programów komputerowych,

które pozwalają zacierać różnicę między światem wir

tualnym i realnym, jeżeli idzie o sposób działania. Świat

wirtualny jest też coraz bardziej dostępny i zrozumiały

dla jego użytkowników, dzięki powstaniu przyjaznego

interfejsu programów komputerowych oraz intuicyjnym

narzędziom programowania. Wydaje się, że przyszła

pracownia architekta będzie pracownią w świecie wirtu

alnym, powiązaną z użytkownikami, producentami ele

mentów struktury oraz zautomatyzowanym placem bu

dowy. Charakter i sposób działania w tej pracowni będzie

coraz bardziej zbliżony do sposobu podejmowania decyzji

w świecie współczesnych gier strategii czasu rzeczywiste

go i gier platformowych. Dostępne narzędzia projektowa

nia będą symulować procesy zachodzące w rzeczywisto

ści, a tym samym umożliwiać architektowi kontrolę pracy

wszystkich parametrów struktury w czasie rzeczywistym.

There are more and more computer programs which

enable removing the difference between the virtual and

real world according to modus operandi. Virtual reality is

also more accessible and intelligible for the users due to

creation of the userfriendly software’s interface and the

intuitive tools of programming. It seems, that the future

architectural ofce will be a studio in virtual reality, con

nected with the users, builders and robotic building site.

The character and modus operandi of this studio will be

more and more related to the way of decision making in

the present realtime strategy and platform game world.

The available design tools will simulate the processes tak

ing place in the reality, and in effect, make it possible to

control by architects the functioning of all parameters of

the structure in real time.

Translated by

Ada Kwiatkowska

Bibliografia /References

[1] Witruwiusz, O architekturze ksiąg dziesięć, Prószyński i Ska, War

szawa 1999.

[2] Tatarkiewicz W., Historia estetyki, Arkady, Warszawa 1985.

[3] Greene B., Struktura kosmosu: przestrzeń, czas i struktura, Prószyń

ski i Ska, Warszawa 2004.

[4] Kurzweil R., The Singularity Is Near, Viking, New York 2005.

[5] Kwiatkowska A., Forma architektoniczna jako kod digitalny w erze

elektronicznego ekosystemu, „Archivolta” 2006, Nr 4, 52–58.

[6] Kwiatkowska A., Architectural interfaces of hybrid humans, [w:]

M. Voyatzaki, C. Spiridonidis (eds.), Rethinking the human in tech-

nology-driven architecture, European Association for Architectural

Education, Leuven 2012, 363–370.

14 Ada Kwiatkowska

[7] Kwiatkowska A., Gametecture: architectural form in augmen-

ted rea lity, „Technical Transactions. Architecture” 2015, R. 112,

z. 9A, 165–171.

[8] Kwiatkowska A., Informative-Interactive Design Theory of So-

ftware Age, [w:] Environment-Behavior Studies for the 21

Centu-

ry, University of Tokyo, Tokyo 1997, 405–408.

[9] Novak M., Transmitting architecture: transTerraFirma/Tidsvag-

Noll v2.0, „Architectural Design” 1995, No. 118, 43–47.

[10] Kwiatkowska A., Forma eksperymentalna w erze digitalnych tech-

nologii, „Architectus” 2004, Nr 1(15), 59–67.

[11] Thompson R.L., Maja – świat jako rzeczywistość wirtualna, Patra,

Wrocław 2004.

[12] Myoo S., Ontoelektronika, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagielloń

skiego, Kraków 2013.

[13] Curran S., Game Plan: Great Designs that Changed the Face of

Computer Gaming, RotoVision, Mies 2004.

[14] Homeworld 2, https://en.wikipedia.org/wiki/Homeworld_2 [acces

sed: 21.05.2017].

[15] Levene R., Márquez F.C. (eds.), MVRDV 1991–2002, El Croquis

Editorial, Madrid 2003.

[16] SimCity, http://www.simcity.com [accessed: 21.05.2017].

[17] Gałuszka D., Ptaszek G., ŻuchowskaSkiba D. (red.), Technokul-

tura: transhumanizm i sztuka cyfrowa, Libron, Kraków 2016.

[18] Oosterhuis K., Trans_Ports 2001, „Architectural Design” 1999,

No. 9–10, 87–89.

[19] Zellner P., Hybrid Space: New Forms in Digital Architecture,

Thames & Hudson, London 1999.

[20] Tom Clancy’s Splinter Cell: Chaos Theory, https://en.wikipedia.

org/wiki/Tom_Clancy%27s_Splinter_Cell:_Chaos_Theory [acces

sed: 21.05.2017].

[21] Brayer M.A., Simonot B. (eds.), ArchiLab’s Earth Buildings: Radi-

cal Experiments in Land Architecture, Thames & Hudson, Orléans

2003.

[22] Sakamura K., TRON-Concept: Intelligent house, „Japan Architect”

1990, No. 4, 35–40.

[23] Spiller N., Digital Architecture Now: A Global Survey of Emerging

Talent, Thames & Hudson, London 2008.

[24] Enter the Matrix, https://en.wikipedia.org/wiki/Enter_the_Matrix

[accessed: 21.05.2017].

[25] XL Bar New York, Desgrippes Gobe Group, http://www.interacti

vearchitecture.org/xlnewyorkdesgrippesgobegroup.html [ac

cessed: 21.05.2017].

[26] LittleBigPlanet, http://littlebigplanet.playstation.com [accessed:

21.05.2017].

[27] Smith C., Topham S., Xtreme Houses, Prestel Verlag, New York

2002.

[28] Chaplin S., Cyberspace: Lingering on the Threshold, „Architectu

ral Design” 1995, No. 118, 32–35.

Streszczenie

Architektura XXI w. jest w stanie ciągłej erupcji idei i wzorców inspirowanych teorią informacji i napędzanych technicznym rozwojem ery digital

nej. Komputery są nie tylko narzędziem w projektowaniu architektonicznym, a ich wewnętrzne języki, kody i graczne konwencje mają wpływ na

kształtowanie form architektonicznych. Realne życie jest wspierane przez działania podejmowane w wirtualnej rzeczywistości, natomiast istniejące

obiekty architektoniczne mają swoją reprezentację w wirtualnym świecie. Ta mieszanka rzeczywistych i wirtualnych wymiarów powoduje, że prze

strzenna oprawa życia człowieka staje się polem gry, w którym są wykorzystywane różne strategie gier, a architekci i użytkownicy są aktywnymi

graczami w przestrzeni architektonicznej.

Celem pracy jest zdeniowanie przyszłych kierunków zmian w projektowaniu architektonicznym pod wpływem rozwoju technologii informatycz

nych oraz implementacji różnych strategii gier umożliwiających symulację zmiennych stanów struktur przestrzennych. W artykule omówiono naj

ważniejsze wyzwania w oparciu o analizę porównawczointerpretacyjną współczesnych gier oraz innowacyjnych koncepcji architektury digitalnej,

ukazanych w aspekcie ich zgodności pod względem użytych strategii projektowania. Na podstawie analizy wyróżniono następujące paradygmaty

projektowania architektonicznego, będące odzwierciedleniem istniejących strategii gier i mające bezpośredni wpływ na kształtowanie form architek

tonicznych: RTS – strategie gier w czasie rzeczywistym w przestrzeni architektonicznej, DNA – kodowanie struktur przestrzennych, CTRL – kon

trola przepływu materii, energii i informacji w strukturze przestrzennej, OSS – architektoniczne formy jako ekspresja otwartego oprogramowania

i informacyjnowizualnej transparentności oraz Play Create Share – interaktywna i spersonalizowana przestrzeń architektoniczna. Te strategie będą

deniować przyszły kształt interaktywnego i inteligentnego środowiska zurbanizowanego, a także będą miały wpływ na przyszłe oczekiwania

użytkowników odnośnie do atrakcyjności i interaktywności oprawy przestrzennej życia człowieka.

Słowa kluczowe: symulacja, pole eksploracji, gry przestrzenne, architektoniczny scenariusz

Abstract

Architecture of the 21

century is in a state of the everlasting eruption of ideas and patterns, inspired by the informative theory and driven by the

technological development of digital age. Computers are not only tools of architectural design, but their inner languages, codes and graphic conven

tions have an inuence on architectural forms. Real life is supplemented by actions in virtual reality and the architectural objects have their represen

tation in the virtual world. The mixture of real and virtual matters causes that the setting of man’s life becomes a kind of gameland, and the architects

and users are the active gamers in architectural space.

The aim of the research paper is to dene the future direction of changes in architectural design inuenced by the progress of information tech

nologies and by implementation of different gaming strategies, making it possible to simulate variable states of the spatial structures. The paper

points out the most important challenges on the basis of comparative and interpretative analysis of the present games and innovative architectural

concepts of digital architecture, shown in the aspects of their congruency in relation to the used design strategies. On the basis of analysis, the

following paradigms of the architectural design, relating to the existing gaming strategies which have direct inuence on shaping of the architectural

forms, are distinguished: RTS – realtime game strategies in the architectural space, DNA – coding of the spatial structures, CTRL – control of the

infomatterenergy ow in the spatial structures, OSS – architectural form as expression of the opensource software and infovisual transparency,

and Play Create Share – interactive and personalized architectural space. These strategies will dene the future shape of interactive and smart built

environment and will have an impact on the future users’ expectations, relating to the attractiveness and interactivity of man’s life settings.

Key words: simulation, eld of exploration, spatial games, architectural scenario